SERIAL NETFLIX
Mogę?
Zasady są po to, by je łamać.
Zapnijcie pasy, chłopcy.
Miłość nie zna zasad.
Za kogo ty się masz?
Kocham cię, Anno.
To za mało.
To za mało dla Anny Boleyn.
Anna miała zmienić historię.
Powiedział, że się z tobą ożeni?
Oczywiście.
Mniej więcej.
Była kobietą, która mówiła bez ogródek…
Jedno moje słowo, a Henryk skróci cię o głowę.
Nie mierzyłbym wyżej.
…w epoce nieprzyjaznej kobietom.
Przybliżyliśmy ludzi do Boga!
Dość tego!
Idee Anny były bardzo niebezpieczne.
Czy przyznaje się pani do winy?
Nie.
Pomocy.
Mówi, że to koniec.
W życiu.
ANNA BOLEYN
Zimno tu.
Jeszcze wina?
Dziękuję, że zgodziłaś się na rozmowę.
Od czego zaczniemy?
ZEZNANIA ANNY BOLEYN
Kiedy ostatnio rozmawialiśmy, opowiadałaś o pobycie w Amboise.
Nie miałam we Francji szukać męża, tylko odnaleźć siebie.
Tak naprawdę podniecał mnie tamtejszy gwar,
kreatywna energia, rebelia, dyskusje.
AMBOISE FRANCJA
DWADZIEŚCIA LAT WCZEŚNIEJ
Gdy Anna pojawiła się na francuskim dworze, była nastolatką
i zupełnie nie przypominała większości kobiet z tamtego okresu.
Dzięki. Mocniej.
Anno.
Powinnaś częściej wychodzić.
To stolica rozrywki, a ty tylko czytasz.
Rodzina zapewniła jej znakomitą edukację.
Była bardzo dojrzała.
Była też oczytaną, niezależną myślicielką.
Miała własne poglądy i nie bała się ich wyrażać.
Król Franciszek ma doskonały gust.
Bycie kochanką żonatego
to jak bycie w płomieniach, nie doznając oparzeń.
Nie wiem, o czym mówisz.
Uwierz mi.
Pewnych rzeczy nie nauczysz się z książek.
Chodź.
Marię Boleyn, siostrę Anny, bardziej interesowały
natychmiastowe przyjemności i gratyfikacje,
podczas gdy Anna pragnęła czegoś więcej.
Król Franciszek,
władca Francji,
mecenas sztuki,
bzyka moją siostrę.
Seks i polityka idą w parze.
A dwór francuski był gniazdem rozpusty.
Dla młodych kobiet było to szalone, ekscytujące i chaotyczne,
ale mogło się okazać również niebezpieczne.
Kobiety dymano na każdym rogu.
Mężowie je zdradzali,
kontrolowali i uprawiali hazard.
Mogły być też kochankami: były wtedy dymane i bez męża.
Gdybyś była królem, wzięłabyś sobie kochankę?
Żona dla optyki i spadkobierców. Kochanka od…
Wszystkiego innego.
Małgorzata z Nawarry,
bijące serce rewolucji intelektualnej.
Szykowna bogini.
Małgorzata z Nawarry była siostrą Franciszka I, króla Francji.
Wywarła ogromny wpływ na Annę
i podbudowywała jej wewnętrzny feminizm.
Zradykalizowała ją, zachęcając do zakwestionowania religii katolickiej
oraz przedstawiając jej nowe, rewolucyjne idee,
które były bardzo niebezpieczne.
Interesował ją ruch w kierunku reformacji Kościoła.
Oznaczało to likwidację wszystkich narzędzi,
za pomocą których Kościół okradał ludzi,
obiecując im rzeczy, których nie był w stanie zapewnić.
Reformacja może wydawać się nudna, ale w tamtych czasach
chodziło o to, by ludzie mieli swobodę w formowaniu własnych opinii.
Miej odwagę podążać własną ścieżką.
Pamiętaj, kim jesteś
i kim możesz być.
Był rok 1520 i we Francji trwał najbardziej ekstrawagancki festiwal,
jaki Europa kiedykolwiek widziała.
Tak zwane Pole Złotogłowia
było spotkaniem na szczycie Anglii z Francją,
które przez wiele lat toczyły wojnę.
Festiwal kosztował prawie 20 milionów dolarów.
Był jak Woodstock na sterydach.
Ale nie była to wyłącznie uroczystość państwowa,
tylko niezwykle hedonistyczna impreza.
Nie, ten nie przejdzie.
Nietaktowny i brzydki. Idźcie.
Mój ojciec, Tomasz, przewodzi imprezie. Nigdy nie dziel się władzą z Boleynem.
Boleynowie nie wywodzili się z dawnej arystokracji.
Byli ustosunkowanymi karierowiczami.
Zyskali na popularności głównie na dworze Henryka VIII.
Moja słodka Aniu.
Wino się skończyło.
Potrzebujemy wina dla króla Anglii!
Henryk VIII był wtedy królem Anglii od 11 lat
i znajdował się u szczytu władzy.
Henryk był samcem alfa.
Lubił się bić i był porywczy.
Dobrze rozegrane, Wasza Wysokość.
Król Francji Franciszek I
był największym rywalem Henryka
i nawzajem próbowali się zdominować.
Anglia i Francja od wieków były wrogami.
Poza tym Franciszek miał wszystkiego więcej niż Henryk.
Więcej pieniędzy.
Ziemi.
I kochanek.
Bierz go, panie. Tak!
To niedorzeczne. Jak oglądanie zmagań szczeniąt.
Tylko trochę mniej urocze.
Serio?
Co cię tak bawi?
Wybacz mi, Wasza Wysokość.
Szydzenie z króla to zdrada.
A bicie się po pijaku to głupota.
Jak się nazywasz?
Anna Boleyn.
Pozwoliłem ci odejść?
My musimy już iść.
W kółko odgrywałam tę scenkę w myślach.
To, jak na mnie patrzył.
Jakby chciał mnie pocałować albo zabić.
Nie widziałam Henryka przez kolejnych parę lat,
póki nie wróciłam do Anglii.
LONDYN
Król Henryk VIII
i królowa Katarzyna Aragońska.
Moja siostra, jak to ona,
pierwsza się z nim spoufaliła.
Maria uwielbia romanse z żonatymi królami.
Mój ojciec zamierzał wydać mnie za kuzyna.
Kuzynie Jamesie, po powrocie zechcesz się pewnie osiedlić.
Wojna była brutalna.
Dobrze być w domu.
Muszę się ustatkować.
Pewnie niedługo.
Większość czasu będzie poza domem. Nauczysz się go kochać.
Mój braciszek.
Mój kompan i wolnomyśliciel, George.
Od kiedy mnie raniono, nie mogę walczyć.
Cały czas siedzę w domu.
Na pełnej rencie.
Król w końcu postanowił rozprawić się z religijnymi szaleńcami.
Czterech chłopaków przyłapano na czytaniu Biblii po angielsku.
Czyżby łacina była zbyt trudna? Spalić ich wszystkich.
Tych, których nie stać na to, by uczyć się łaciny, należałoby spalić?
Niektórzy uważają, że każdy ma prawo czytać Biblię.
Czemu więc nie po angielsku?
Anna ma na myśli…
Boleyn, twoja córka jest heretyczką.
Musicie wiedzieć, że w Londynie z tamtego okresu
posiadanie Biblii po angielsku było zabronione.
To była herezja.
Nie można wymyślać sobie własnej religii.
Bóg kazał nam czytać Biblię po łacinie.
Myślenie inaczej to szaleństwo.
Henry Percy.
Pożądanie od pierwszego wejrzenia.
Anna nie okazywała entuzjazmu dla wyboru ojca, Jamesa Butlera,
bo zdążyła zakochać się w Henrym Percym.
Henry Percy był w podobnym wieku co Anna,
ale pochodził z jednej z najznamienitszych rodzin w Anglii.
Miał więc dużo wyższą pozycję niż Anna.
Nie cieszysz się, że cię uratowałem?
Nie musi mnie pan przed nikim ratować, panie Percy,
ale może pan zostać moim rycerzem w lśniącej zbroi.
To byłby zaszczyt.
…na ulicy i…
wydawało mi się, że to on.
Kardynał Wolsey,
prawa ręka króla Henryka i największy dworski kapuś.
Kardynał Wolsey był prawą ręką i powiernikiem króla.
A do tego wyśmienitym taktykiem politycznym,
całkowicie bezwzględnym.
Zainteresowanie Anny Percym było wysoce problematyczne.
Jego przyszłe małżeństwo zostało już ustalone przez rodzinę
i kardynała Wolseya.
Wolsey miał wobec niego duże plany.
Wybrał dla niego fantastyczną partię,
która miała przynieść korzyści rodzinom,
a dla niego samego być powodem do dumy.
Ostatnie, czego chciał kardynał Wolsey, to Anna psująca mu szyki.
Wolsey postanowił więc pozbyć się jej.
Percy został oddalony z dworu,
ku wielkiemu niezadowoleniu Anny.
Od tego momentu Wolsey stał się jej wrogiem numer jeden.
Za grosz mu nie ufam.
ZAMEK HEVER ANGLIA
Naraziłaś na śmieszność nazwisko Boleynów.
- Co z tobą? - Nikt nie szanuje mojej prywatności.
Nie bądź naiwna.
Nie masz jej od chwili narodzin.
Na razie pozostaniesz tutaj.
Czyli co? Mam szlaban?
Co jest ważniejsze od bycia z ukochaną osobą?
Obowiązek.
Anna zakochała się tak jak my, ale nie mogła wybrać sobie męża.
To wina Tomasza Boleyna,
że wychował tak upartą i nieustępliwą córkę,
która sama chciała decydować o swoim losie.
To tylko i wyłącznie jego zasługa.
Przeczytałaś to wszystko?
To, co czytasz, decyduje o tym, kim jesteś.
Jak zawsze mówiłam,
najważniejszych życiowych lekcji nie nauczysz się z książek.
Maria od jakiegoś czasu miała romans z Henrykiem
i była w ciąży.
- Mówiłaś Henrykowi? - Nie chce wiedzieć.
Mimo że desperacko pragnie męskiego potomka.
Ślubnego, oczywiście.
Prawda jest taka, że nie wiem, czy dziecko jest jego.
Mario.
Gdyby chłopiec rzeczywiście był synem Henryka,
byłby bękartem, nieślubnym dzieckiem,
a tym samym niezdolnym do dziedziczenia tronu.
Nie żałuj mnie.
Teraz najbardziej pragnę być dobrą matką.
Ale to nie fair, że cię odprawił.
To odwieczny problem.
Mężczyźni romansują i odchodzą,
a kobiety ponoszą tego konsekwencje.
Co tego nie usprawiedliwia.
A jakie to ma znaczenie?
To.
Wystrojona i nie ma dokąd pójść.
Jane Boleyn, żona brata.
Typowa szwagierka.
Przyłapałam ją na gorącym uczynku, panienko.
Głupia gęś.
To będzie dobre.
Pożyczyłam jej tę książkę.
Zwróć przy kolacji, jak ustaliłyśmy.
Święta Anna.
Jak śmiesz?
Takiej książki nie powinno być nawet w tym domu.
Ma prawo wyboru.
Zrób to raz jeszcze, a pójdziesz pakować manatki.
Książki, które czytała Anna, były bardzo kontrowersyjne.
Kwestionowały ustalony porządek i religię.
Anna znajdowała się pod wpływem nowego światopoglądu:
każdy powinien rozumieć Biblię,
w hostii nie ma ciała Chrystusa,
a każdy może rozmawiać z Bogiem na własnych warunkach.
I nie mogła powiedzieć tego na głos.
Co gorsze, dzieląc się tymi poglądami,
ryzykowała, że ktoś ją wyda.
Rodzino, wiadomość z ostatniej chwili.
Znalazł dla mnie mężczyznę.
Niestety nie.
Król w końcu nagrodził mnie za moją lojalność.
Werble, proszę.
Patrzycie na nowego wicehrabiego Rochford.
Brzmi imponująco.
- Fajnie, że mam teraz plecy. - Tak.
Ktoś musi ci dopomóc w karierze.
Czy to oznacza, że mogę wrócić na dwór?
- Przemyślę to. - I sama znajdę sobie idealnego mężczyznę.
Nie przeginaj.
Na pewno znajdziesz kiedyś dobrą partię.
Kogoś, kto cię pokocha i się tobą zaopiekuje.
I zdejmie mi kłopot z głowy.
Taki jest plan.
Po roku czy dwóch na zamku Hever
Anna wróciła na dwór.
Przyjęła dawną pozycję damy dworu.
Wróciłaś.
Katarzyna Aragońska, cierpliwa żona króla Henryka.
Uduchowiona Hiszpanka.
Dowodziła całą armią konno, będąc w ciąży.
Czapki z głów!
To przedstawicielka najzacniejszej europejskiej arystokracji.
Była córką potężnych monarchów Hiszpanii.
Anglicy ją uwielbiali,
a jej małżeństwo z Henrykiem
było jednym z największych sojuszy politycznych w Europie.
Wyczuwam pewną wrogość.
To nie ty bzykałaś jej męża.
Lady Worcester, znana jako Lady W.
Moja przyjaciółka. Zna mnie na wylot.
Jak śmiesz przynosić mi takie wieści?
Heretycy się podporządkują.
Pomysł, że Biblię należałoby czytać po angielsku, jest oburzający.
To złe.
Łacina to język słowa Bożego.
Tak nakazuje papież, głowa Kościoła.
Anglia była wtedy katolicka.
Henryk był katolikiem.
I to bardzo pobożnym.
Był reprezentantem angielskiego katolicyzmu
i głęboko wierzył w to, że Biblię należy czytać po łacinie.
Ci bracia wymknęli się spod kontroli, porzucając Królestwo Boże i wiarę Jezusa.
Tarzają się w żądzy z Lutrem.
Niejaki William Tyndale przetłumaczył Nowy Testament na angielski
i uciekał przed królem Anglii.
Herezja.
To plaga Anglii i nie zamierzam jej tolerować.
Macie tak głęboko wsadzić mu tę książkę w zadek,
aż zadławi się własnym bluźnierstwem.
Pomysł, że ktoś sam mógłby czytać Pismo Święte
i poddawać je własnej interpretacji, aniżeli polegać na Kościele,
który ją objaśnia, był niebezpieczny.
Na co czekasz? Wynocha.
Sugerował możliwość anarchii, ludzi myślących samodzielnie.
A. B.
Kopę lat.
Ostatnim razem byłem małym chłopcem.
Ale zawsze cię lubiłem.
Wolę starsze kobiety.
Sir Thomas Wyatt.
Znany ze swojej poezji, ale z pewnością nie ze swoich gadek.
Jestem dwa lata starsza od ciebie.
Tak, cóż…
Ty.
Pamiętam cię.
A ja Waszą Wysokość.
Anna Boleyn, prawda?
Liczę, że będę widywał cię częściej, skoro wróciłaś na dwór.
Zakładam, że tym razem w koszuli.
Anna była bardzo bezpośrednią osobą.
Zadziorną w czasach, gdy kobiety nie powinny takie być.
Wybory życiowe kobiet w XVI wieku były ograniczone.
Mogły być żonami, kochankami, zakonnicami lub starymi pannami.
Anna chciała czegoś więcej.
Nie ma szans.
Mogę?
Nie ma mowy.
Zapnijcie pasy.
Dobrze rozegrane.
Jeszcze raz.
- To nie… - Szczęście początkującego.
- Nie. - Myślę, że jednak tak.
Tak!
No dobra.
Brawo, Wasza Wysokość.
A moja nagroda?
W grze nie ma nagród.
Jestem królem. Ja ustalam zasady.
Prawdziwa nagroda.
Rzucaliśmy sobie na dworze spojrzenia.
Nie zamierzałam nic z tym robić.
Porządna Anna nigdy by tego nie zrobiła,
zwłaszcza po historii z moją siostrą.
Ale było fajnie.
Trzy punkty!
Beau z Portland!
Cała tożsamość Henryka opierała się na męskości,
a nic nie obrazowało tego lepiej niż walka konna na kopie,
w której celował.
Świetne miejsca.
Tak. Nie przepadam za walką na kopie. Ktoś zawsze obrywa.
Nie mogę patrzeć.
A to co ma znaczyć?
„Oznajmić nie śmiem”.
Oznajmić czego?
Naprawdę?
„Oznajmić nie śmiem”.
Cóż za przedziwna i tajemnicza wiadomość
wysłana do dworzan i kobiety oglądającej walkę na jej cześć.
„Nie wypowiem twojego imienia, ale znasz moje serce”.
Dał wszystkim do zrozumienia, że ma nowy obiekt zainteresowania.
Trochę niezręczne, bo jego żona tam siedziała,
ale tak działał Henryk.
Pierwszy raz poczułam, że to prawdziwe uczucie…
w dniu pojedynku.
Nie chciałam się jednak zbytnio ekscytować.
Ani w to wierzyć.
Robił tak ze wszystkimi, prawda?
Zrobił tak z Mary. I zrobiłby ze mną.
Nie byłam wyjątkowa.
Ale potem nadeszły listy.
„Minął już ponad rok, od kiedy ugodziła mnie strzała Amora
i nie jestem pewien, czy w twoim sercu jest dla mnie miejsce”.
Henryka mocno trafiło.
I nie tylko jego.
Przysłał mi również to.
Zobaczmy.
I to.
Dzisiaj się widzimy.
Miłość to niebezpieczna gra.
Jak mam zwrócić na siebie uwagę?
Nie jestem zainteresowana.
- Pasowalibyśmy do siebie. - Masz żonę.
- Król też. - Nie jestem jego kochanką.
Nie, oddawaj!
Czy królowa takiego nie ma?
Przyjdź po niego.
Musiała być zszokowana i przerażona, gdy Wyatt zerwał jej naszyjnik.
Dla całego dworu Tudorów biżuteria miała symboliczne znaczenie.
Henryk wręczył Annie biżuterię,
a tym samym niemal oznaczył swoje terytorium.
Bardzo dobrze.
Świetnie.
Kolejna, panie.
Następna partia będzie moja.
Ty jesteś tą partią.
Właściwie…
ta partia należy już chyba do mnie.
Henryk fetyszyzował dziewictwo.
Zależało mu na tym, by Katarzyna Aragońska była dziewicą.
Oraz żeby Anna była dziewicą,
ponieważ jako pierwszy chciał ją posiąść.
A więc myśl, że Wyatt mógł być blisko niej,
wzbudziła w nim pewne wątpliwości.
Czy w swojej pierwszej książce nie twierdziła, że…
- Tak. - Dziękuję.
Nie dałam mu naszyjnika.
Ukradł mi go.
Muszę ci ufać, Anno.
Ty mnie?
A co z moją siostrą?
Według Marii dziecko mogło nie być moje.
I o ile się nie mylę,
nie byłem jej pierwszym królem.
Przy twojej porywczości i nienawiści do heretyków,
czemu miałabym ci ufać?
Nie możesz.
Mogę?
Nie.
Nie walcz z tym.
Nie – z wielu powodów.
Z jakiego powodu miałbym cię nie pocałować?
Nie mówimy o pocałunku, prawda?
Pragnę cię.
Wiem.
Tym razem…
ja ustalam zasady gry.
Byłam uzależniona.
W tym momencie.
Ale nie mogłam tego zrobić.
Nie mogłam dać się pocałować.
Musiałam myśleć o reputacji.
O znalezieniu męża. O swoim życiu.
Ale odmówić komuś takiemu jak Henryk?
I tak by nie posłuchał.
Postanowiłam więc odejść.
Wrócić do domu.
ZAMEK HEVER ANGLIA
Nie ma chwili, bym o tobie nie myślał. Taki miałaś plan?
Wrócić do domu, by patrzeć, jak usycham z tęsknoty?
Twój plan się powiódł,
bo zrobiłbym wszystko, by spędzić z tobą choćby chwilę.
Ból rozłąki też zapewne ciąży ci na sercu.
Coś nas łączyło.
Z jakiego powodu nie mogę trzymać cię w ramionach?
Z listów Henryka wynika,
że Anna nie zawsze mu odpisywała.
Nie wiemy, czy było to posunięcie strategiczne,
czy po prostu nie wiedziała, co począć,
i była przytłoczona całą tą uwagą króla.
Jego listy są dość wymowne.
Mówiłem księciu Norfolk, że źle to zrozumiał.
Myślicie, że sam go zabił?
Jak mówią, do serca przez żołądek.
Henryk wysyła Annie jeleninę
z adnotacją:
„Gdy włożysz mięso do ust, pomyśl o mnie”.
To chyba jednoznaczne.
Mnie to przekonało.
- Cóż za romantyczny gest. - To przyszło z jeleniem.
Przeczytasz czy ja mam to zrobić?
Anno, przeczytaj.
Dalej. Słuchamy.
„Anno, minął już rok.
Dowiodłaś swego. Uczyniłaś ze mnie desperata.
Robię z siebie idiotę i dobrze o tym wiesz.
Może sprawia ci to przyjemność.
Zastanawiam się, czy kiedykolwiek ci się podobałem”.
Ty kokietko.
„Muszę wiedzieć, czy zostaniesz moją…”
Kontynuuj.
„…czy zostaniesz moją kochanką.
Będziesz mnie miała na wyłączność. Pozbędę się innych.
- Będziesz tylko ty”. - Przestań.
Przynajmniej ma jakiś typ.
Myślałam, że to coś wyjątkowego.
Skarbie, musiałaś wiedzieć, o co mu chodzi.
Nie. I nigdy nie będę niczyją kochanką.
Jesteś niemożliwa.
Anna nie mogła uwierzyć, że Henryk tego nie rozumie.
Nie miała zamiaru być jego kochanką.
To był dla niej zawód. Była warta dużo więcej.
Została wychowana, by olśniewać.
Henryk musiał wymyślić coś dużo lepszego.
Wszystko dobrze?
Tata ma rację. Chodzi mu tylko o jedno.
To na pewno nieprawda.
Jak mógł się w tobie nie zakochać?
Myślałam, że może naprawdę…
mnie kocha.
Prawie uwierzyłam, że to się uda.
Zastanawiałam się nawet, jakby to było…
Być królową?
Tak.
Pomyślałam o tym w przypływie szaleństwa.
Pomyśl, ile mogłabym zdziałać.
Zmienić na lepsze.
Dokonać ważnych zmian.
No i te buty.
- Pomyśl o nich. - Cicho.
Byłabyś świetną królową.
Ale on już jedną ma.
Ludzie kochają Katarzynę.
Odpiszę mu.
Powiem, żeby wsadził swoją propozycję w sutannę Wolseya i dał mi spokój.
Chodź tu.
Nie potrzebuję nikogo prócz ciebie.
Anna igrała z ogniem, szydząc z króla Anglii.
Sytuacja finansowa i status jej rodziny,
a także ich możliwości zależały od przychylności Henryka.
Będąc więc nieustępliwą
i stając we własnej obronie,
naraziła całą swoją rodzinę.
Musimy pomówić.
Nie ma o czym.
Napisałem do ciebie wiele listów.
A ja odpowiedziałam.
Moje warunki nie są dobre?
Twoje warunki mnie upokorzyły.
Jak śmiesz?
- Niczego by ci nie brakowało. - Skąd wiesz, czego chcę?
Wiesz, co znaczy być kochaną przez króla Anglii?
Tak, że nie będę miała przyszłości. Nie pozwolę ci na to.
Kocham cię, Anno!
Kocham cię.
Myślałem, że ty też.
To za mało.
To za mało dla Anny Boleyn.
Dla ciebie nie?
Cokolwiek to jest…
było…
to koniec.
Powinieneś już iść.
Popełniasz wielki błąd.
Ty głupia dziewczyno.
Zniszczyłaś przyszłość swoją i rodziny! Wszystko, na co pracowaliśmy.
Coś ty zrobiła?
Napisy: Monika Bartz